– χρήσης των σημείων στίξης

-τονισμού (διαλυτικά – δίφθογγοι, διπλός τόνος, απόστροφος)

-συλλαβισμού λέξεων με διπλά συμφώνα

-τονισμού των ερωτηματικών λέξεων που, πως και το διαζευκτικό η.

-κλίσης του ρήματος “είμαι” και “έχει” στον Ενεστώτα και στον Παρατατικό

διάκρισης ομόηχων άρθρων των/τον, της/τις

-διάκρισης ουσιαστικών / ρημάτων

-γραμματικής αναγνώρισης ουσιαστικών

-κλίσης συνεκφορών (επίθετο + ουσιαστικό)

-καταληκτικής ορθογραφίας ουσιαστικών σε /i/

-αναγνώρισης του οριστικού και αόριστου άρθρου

-διάκρισης / κατηγοριοποίησης των 3 γενών

-διάκρισης κύριων και κοινών ουσιαστικών

-γραφής για τα μεγεθυντικά και τα υποκοριστικά επίθετα

-για το επίθετο (προσθήκη κατάλληλου επιθέτου σε ουσιαστικά, παραθετικά επιθέτων)

-για το επίθετο πολύς – πολλή – πολύ και το επίρρημα πολύ

-κλίσης ρημάτων στον Ενεστώτα – Παρατατικό – Αόριστο – Στιγμιαίο Μέλλοντα – Εξακολουθητικό Μέλλοντα

-σχηματισμού Προστακτικής Ενεστώτα και Αορίστου

-καταληκτικής ορθογραφίας ρημάτων

-σχηματισμού μετοχών ενεργητικής φωνής

-ανάπτυξης λεξιλογίου (συνώνυμα – αντώνυμα – ομόηχες λέξεις)

-παραγωγής ουσιαστικών από ρήματα

-γραφής Εθνικών ονομάτων

-γραφής αριθμητικών επιθέτων

-σύνδεσης προτασιακών δομών με χρονικούς και αιτιολογικούς συνδέσμους

-διάκρισης χρονικών και τροπικών επιρρημάτων

διάκριση Υ-Ρ-Α

-σχηματισμού επαυξημένων προτάσεων με επιρρηματικούς προσδιορισμούς και επίθετα

-σχηματισμού προτάσεων από ευθύ σε πλάγιο λόγο και το αντίστροφο


Discover more from Learning Corner and Crafts

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Απάντηση